Thursday, November 11, 2010

-ವಿಧಿ-


ಸುಮ್ಮನೆ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನಗುತ್ತಿದೆ
ಮೇಲೆ ಮೇಲೇರೆಂದು ಮುಂದೆ ತಳ್ಳಿ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದೆ
ಹಾರಿಬಿಟ್ಟು ಗಾಳಿಪಟದ ಸೂತ್ರವ ಹರಿದಿದೆ
ಏಳು-ಬೀಳುಗಳ ಕಂಡು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದೆ
ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಅಗಾಧತೆಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದೆ
ತನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾರಿಹರೆಂದು ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದೆ

ನೋವು-ನಲಿವುಗಳು ಕೂಡಿರಲೆಂದು
ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಬಾಳಿಗಿರಲೆಂದು
ಸೂತ್ರವ ಹಿಡಿದು ಪಾಠವ ಕಲಿಸುವ ಗುರುವೇ ತಾನೆಂದು
ಮನವನ್ನು ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಿದೆ
ಶಾಂತಿಯ ಬಸಿದು ಬಸಿದು ತೆಗೆಯುತ್ತಿದೆ
ಗಲಭೆ, ಕೊಲೆ ರಕ್ತವ ಹರಿಸುತ್ತಿದೆ
ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿ ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲೆಂದು ಹುಡುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ

No comments:

Post a Comment

ತಾಯಿನಾಡಿನ ಘನತೆ

ವರುಷಗಳೇ ಉರುಳುವುವು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯದೆ, ನನ್ನ ದೇಶದ ಘನತೆ, ಗೌರವ ಎಂದೂ ಮಾಸದಿರಲಿ. ನನ್ನ ದೇಶದ ಆತ್ಮ, ಅದು ಸನಾತನ, ನಿತ್ಯ ನೂತನ, ತಾಯಿ ಭಾರತೀಯ ಹೆಮ್ಮೆ, ಘನತೆಯ ನ...