ಮೌನದ ಅಸ್ತಿತ್ವ

ಈ ಮೌನವೇಕೆ?

ಏಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ?

ಗತ ಕಾಲದ್ಲಲೇಕೆ ನರಳುವೆ?

ಕಾಲ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ ಕಾಣದೆ.

 

ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು,

ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ಮನಸಿಗೆ.

ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತಾಗಬಾರದು,

ಉಳಿಗಾಲವಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ.

 

ನಾನು ಚಿರಂಜೀವಿ,

ನನಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ.

ಸತ್ತನೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಬೇಡ,

ನಿನ್ನ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ನಾನಿರುವೆ.

 

ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ,

ಬೆಳಗಿನ ಬೀಸುವ ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ.

ಮರಗಿಡಗಳ ಚಿನ್ನದ ಚಿಗುರಲ್ಲಿ,

ಆಕಾಶದಿಂದ ಧರೆಗಿಳಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ.

 

ಪಂಚಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ,

ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತಿರುವೆ ನಾನು.

ಬರಿಗಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಲಾರೆನು ನಿಜ,

ನಿನ್ನ ಕಣ ಕಣದಲ್ಲಿ ನೀನೆಲ್ಲಿರುವೆ ನಾನು.

ಅಳಿಯದ ನೆನಪು

ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ,

ಬೇಡದ ಗಂಟು ಮೂಟೆಯಿದೆ.

ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ,

ಕೂಡಿಟ್ಟ ನೋವಿನ ಕಂತೆಯಾಗಿದೆ.

 

ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದ,

ವಿಷಯಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾದ

ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾವಿಲ್ಲದೆ ಮಲಗಿದೆ.

 

ಹೊರಗೆ ಮಾಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವುದು,

ಒಳಗೆ ಜೀವತೆಗೆಯುವಷ್ಟು ಮಾರಣಾಂತಿಕ.

ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದೆ ಸಮಯ ಕಾಯುವುದು,

ಒಳಗೆ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಸಾಂಕೇತಿಕ.

 

ಮಾಸಿದ ಕಾಗದದಲ್ಲಿ, 

ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಾಣದೇ ಕ್ಷೀಣಿಸಿವೆ.

ಮನದ ಪಟಿಲದಲ್ಲಿ,

ಗಾಯಗಳು ಮಾಸದೇ ಉಳಿದಿವೆ.  

 

ಮೌನದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕಾದಿದೆ,

ಗಂಟುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೊಸ ದಾರಿ ನಿಂತಿದೆ.

ಮನದ ಗಾಯಗಳಲಿ ಆಶೆಯ ಕಿರಣ,

ಜೀವನದ ಪಟದಲ್ಲಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ.

 

03.05.2026

ಪ್ರಕೃತಿ ತತ್ವ

 ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಣು ನಾನು,

ನಾನೇ ಪ್ರಕೃತಿ,

ನನಗಳಿವುಂಟು, ಜಂಗಮ ನಾನಲ್ಲ,

ಇದೇ ಪ್ರಕೃತಿ ತತ್ವ.

ಅಣು ಅಣುವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸು,

ನಿನ್ನ ಅಂಕೆಗೆ ಗೆಲುವಿದೆ,

ಪರಮಾಣುವಿನಲ್ಲೂ ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ,

ನಾನು ಶಕ್ತಿ, ಕೊನೆಯೆಂಬುದಿದೆ.

ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ವಿಭಜನೆ,

ಎರಡೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ತತ್ವಗಳೇ,

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಡೆ,

ಸಮತೋಲನವಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಲಿತ. 

ಅನಂತ ಗಾನ

ಆತ್ಮದ ಹೃದಯ 'ಭರವಸೆ',

ಕಾಣದ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅನಂತದೆಡೆಗೆ,

ಕಣ್ಣು ತೆರೆದೊಡೆ ನಭವೇ 'ಅನಂತ'.

 

'ಭರವಸೆ' ಅನಂತ ಗೀತೆಯಂತೆ,

ಪದಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ರಾಗದಂತೆ,

ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಅನಂತ ಗಾಯನದಂತೆ.

 

'ಭರವಸೆ' ಕಾಣದ ಕಡಲಿನಂತೆ,

ಹರಿಯುವ ನದಿಯಂತೆ,

ಕಾಲನಂತೆ ನಡೆ ಅನಂತಾದೆಡೆಗೆ.

 

'ಭರವಸೆ' ಆತ್ಮದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ,

ತಿಮಿರವ ಕಳೆವ ದೀವಿಗೆಯಂತೆ,

ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಯ ಅರಸುವ ಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ.

ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ

ಪರಮಾಣುವಿನಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದು,

ಗುರುಗ್ರಹದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು,

ಒಳ-ಹೊರಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ!,

ಬೆಳಕು ಹರಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ, ಶೂನ್ಯ.

ದೊಡ್ಡಣ್ಣನಂತೆ ಹಣದ ಶ್ರೀಮಂತರು,

ಬಿಕ್ಷುಕನಂತೆ ಅಲೆದಾಡುವ ಬಡವರು,

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಆಗಿಬಿಡುವೆವು,

ಬೆಳಕು ಹರಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ, ಶೂನ್ಯ.

ಅವನು ಪರಂಗಿ ಕೆಂಪುಬಣ್ಣ,

ಇವನು ಗೋಧಿಬಣ್ಣ,

ಅವನೋ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣ,

ಬೆಳಕು ಹರಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ, ಶೂನ್ಯ.

ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಿದ್ದೇವಷ್ಟೇ,

ಒಳಗುರುಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ,

ಅವನು ಬೆಳಕು ಹರಿಸಬೇಕು,

ಬೆಳಕು ಹರಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ, ಶೂನ್ಯ.

 

ಪ್ರೇರಣೆ:   No Difference" by Shel Silverstein

ಮುರಳಿಯ ಕರೆ

ಮುರಳಿ ಕರೆಯುತಿದೆ,

ಮರಳಿ ಬಾರೆನುತಿದೆ.

ಕರುಣೆಯ ಹೃದಯದಿ ಪ್ರೀತಿಯನಿಟ್ಟು,

ತಾಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂಬಲದಿ ಮನವನಿಟ್ಟು.

ಮುರಳಿ ನಗುತಿಹನು,

ಮರಳಿ ಬಾರೆನುತಿಹನು. 

ಕಳೆದು ಹೋದ ಸವಿನೆನಹುಗಳ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟು,

ಸವಿಜೇನ ಸವಿಯುವ ಬಾ ಎಂದು ಬೊಗಸೆಯಲಿಟ್ಟು.

 

ಮುರಳಿ ಮಿಡಿಯುತಿದೆ,

ಮರಳಿ ಬಾರೆನುತಿದೆ.

ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲ ಮೂಡಿಸಿ,

ಹೃದಯದಿ ಹೂವ ಭರವಸೆಯ ತುಂಬಿಸಿ.

 

ಮುರಳಿ ಹಾಡುತಿದೆ,

ಮರಳಿ ಬಾರೆನುತಿದೆ.

ಸ್ನೇಹದ ತಂತಿಯಲ್ಲಿ ಸೌರಭವ ಸೂಸಿ,

ಜೀವನದಿ ಸಂಗೀತ ಸುಧೆಯ ಪೂಸಿ.

ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ

ದೀಪವು ಯಾರದು?,

ಗಾಳಿಯು ಯಾರದು?,

ಎರಡನ್ನೂ ಆಡಿಸುವವರು ಯಾರು?,

ಎಲ್ಲವ ನೋಡುವವರು ನಾವು ಯಾರು?.

 

ದೀಪವು ಹೊತ್ತಿಸ ಬೇಕು!,

ಗಾಳಿಯೂ ಬೇಕು,

ಸ್ಥಿರವೋ?, ಅನಿಶ್ಚಿತವೋ ಬಲ್ಲವರಾರು?,

ಕಣ್ಣಿದ್ದು ಕುರುಡರಾಗಿಹೆವು ನಾವು ಏಕೆ?.

 

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸಂತೋಷ,

ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ದುಗುಡ,

ಏರುಪೇರಿನ ಗಾಯನವ ಹಾಡುವವನಾರು?,

ತರಂಗಗಳ ಆಲಿಸುತಾ ಕಿವುಡರಾದೆವು ನಾವು!.

 

ಎಲ್ಲೊಂದ ಬಂದೆವು ನಾವು?,

ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರೆಟೆವು ನಾವು?,

ಏನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವೆವು ನಾವು,

ವ್ಯರ್ಥವೋ?, ಸಾರ್ಥಕತೆಯೋ ಹೇಳುವವರಾರು?.

ಬೆಳಕಿನ ಪಯಣ

ಏಳು ತಮ್ಮ, ಏಳು ಅಣ್ಣ, ನೋಡು ಮೂಡಣದ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣ,

ಕತ್ತಲು ಜಾರಿ, ಬೆಳಕ ಪರದೆ ಏರಿ, ಬಾನೆಲ್ಲಾ ರಂಗಿನ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ.

ಹಳ್ಳಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ, ತಂಗಾಳಿಯ ಇಂಚರದ ಜೀವಸುಧೆಯ ಕೇಳು,

ಗುಡಿ ಗೋಪುರ, ನೇಸರನ ಮುಂಜಾನೆಯ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹಾಡು ಹೇಳು.

 

ನಿನ್ನೆಯ ನೋವು ಜಾರಿ, ಇಂದಿನ ನವ ಭರವಸೆಗಳು ಮೂಡಿದೆ,

ಕಣ್ಣೀರ ಒರೆಸು, ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನಿಡು ನವೋದಯವ ಸ್ವಾಗತಿಸು.

ಹುಡುಗರೇ ಏಳಿ, ಹುಡುಗಿಯರೇ ಏಳಿ, ಬಾಳ ಕನಸ ರಥವನೇರುವ,

ಇಂದಿನ ಜೀವ ಬೆಳಕ ಹೀರಿ, ಸೋಜಿಗದ ಭವಿತವ್ಯದ ಬದುಕ ಕಟ್ಟುವ.

 

ಭಯದ ಮುಂದೆ ಗೆಲುವಿದೆ, ಕಡಿದ ಮರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಗುರಿದೆ,

ನಭವೇ ನಮಗೆ ಮಿತಿ, ಬದುಕ ಸಂಕೋಲೆಗಳ ಕಳಚಿ ನಭಕ್ಕೆ ಹಾರುವ.

ಚಿಕ್ಕ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನಿಡುತ ನಾಳೆಯ  ಭರವಸೆಗಳ ಕನಸ ಕಟ್ಟುವ,

ಅನುಭವಿಸಿ, ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ, ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಬದುಕಲಿ ಗೆಲುವಾಗುವ. 

 

ನನ್ನ ಪಯಣ

ನಾನು ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ.

ನಾನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಾ.

ನಾನು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನತನವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.

ನಾನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕುತ್ತಾ.

ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ಬದುಕ ಹಸನಾಗಿಸಲು.

ನಾನು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ದಿನವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿ ಹಾಡಲು.

ನಾನು ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನ ದೇವನ ಋಣವ ತೀರಿಸಲು.

ಮನೋರಥ- ಪುಸ್ತಕ

ಮನೋರಥದ ಕಡಲು ಪುಸ್ತಕ,

ಶೂನ್ಯದಿಂದ ಅನಂತದೆಡೆಗೆ ಪಯಣ.

ಉಲ್ಲಾಸದ ಲಹರಿ ಕವನ,

ಕಲ್ಪನೆಯ ಸಾಗರದಿ ತೇಲಿಸುವ ಪ್ರೇರಣ,

ಬಡವ,ಬಲ್ಲಿದನಿಗೂ ಸಾಕಾರ,

ಶುಲ್ಕ,ಕರವಿಲ್ಲದಿದಕೆ ಸರಳ,

ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಗೆ ಸುಲಭ ಸುಲಲಿತ ಹೂರಣ.

ಅಂತರಂಗದ ಹೋರಾಟ

ಏಕೆ ಹೀಗೆ?,ಏಕೆ ಹೀಗೆ?,

ನಾನು ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ನನ್ನಿಂದ ಹಲವರಿಗೆ ನೋವು, ಕಷ್ಟ,

ನನ್ನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅವಮಾನ.

 

ಆದರೆ ನಾನೋ!,.....

ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಲಿಪ್ತ,

ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ನನಗಿಲ್ಲವೇ?,

ಅವರ ಪ್ರೀತಿ,ವಿಶ್ವಾಸ ನನಗೇನೆಂದೇ?,

ಅವರಿಗೆ ನಾ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವಮಾನವೇ?

 

ಮನದೊಳು ಎಲ್ಲಾ ದುಗುಡಗಳು ಅಡಗಿವೆ,

ಭಯ, ಆತಂಕ, ಕತ್ತಲೆ, ಇನ್ನೇನೋ....

ಪ್ರತಿದಿನ ಹೋರಾಟ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ,

ಒಂದು ದಿನ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸೋಲುತ್ತೇನೆ.

 

ಯಾರ ಕೈ ಮೇಲಾಗುವುದೋ ನಾ ತಿಳಿಯೆ,

ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ, ನಾನು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಕಾಣದಾಗಿದೆ,

ನನ್ನಿಂದಲೇ ನನ್ನವರಿಗೆ ಸುಖವಿಲ್ಲ, ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ.

 

ಮುಂದೆ ಏನು? ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.