ಹೊಸಬಗೆಯ ಆಗಮನ

ಅದ್ಯಾವುದೋ ದಿವ್ಯ ಮೂರುತಿ,

ನನ್ನ ಮನವ ಸೂರೆಗೊಂಡಿದೆ.

ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಲಿಯುತಿದೆ,

ಮಾನವ ತೇಲಿಸಿ ನೋವ ಮರೆಸಿದೆ.

ಸಂಜೆ ಈಶಾನ್ಯದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದೆ,

ತಂಪ ಸೂಸಿ ಮನವ ಮುದಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಹಾರಾಡುವ ತೆರದಿ ಕಂಪು ಸೂಸಿದೆ,

ಮನವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದನೆ ಬಯಸಿದೆ.

 

ನೈಋತ್ಯ ಮಳೆಯ ತಂತು,

ಮಳೆಯು ಇಳೆಗೆ ತಂಪ ತಂತು.

ಮನವು ಸೊಬಗಿಗೆ ತಣಿಯಿತು,

ಹೂವ ಕಂಪ ಬೆರೆಸಿ ಹಾಡಿತು.

ಇದೇನೋ ಹೊಸಬಗೆ ಬಂದಿದೆ,

ಮನವು ಅರಳಿ ಎಲ್ಲವ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದೆ.

ಸಂತಸ ದಿನಗಳು ಕ್ಷಣಗಳಂತೆ ಕಳೆದಿದೆ,

ಮತ್ತೆ ಬಾ ದಿನಗಳೇ ಎಂದು ಹಾತೊರೆದಿದೆ.

ಮೌನ ನಂಬಿಕೆ

  

ದೇವಾ!,  ನಿನ್ನ ಯೋಜನೆ ಬಲ್ಲವರಾರು?

ಅದು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗೇ ಇರುವುದು.

ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ,

ಜೀವನದ ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ,

ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ

ನೋವುಗಳು, ಕಠಿಣ ಸವಾಲುಗಳಿರುವುದು,

ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯದಿರು,

ನಿನ್ನ ಕೂಗು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ದೇವರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಂಗೆಡದಿರು.

ದೇವರ ಮೌನವೆಂದರೆ

ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ, 

ನಿನಗಾಗಿ ಮಹತ್ತಾದದ್ದನ್ನು

ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಸಂಕೇತ.

ತಾಯಿನಾಡಿನ ಘನತೆ

ವರುಷಗಳೇ ಉರುಳುವುವು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯದೆ,

ನನ್ನ ದೇಶದ ಘನತೆ, ಗೌರವ ಎಂದೂ ಮಾಸದಿರಲಿ.

ನನ್ನ ದೇಶದ ಆತ್ಮ, ಅದು ಸನಾತನ, ನಿತ್ಯ ನೂತನ,

ತಾಯಿ ಭಾರತೀಯ ಹೆಮ್ಮೆ, ಘನತೆಯ ನಾವು ಕಾಯುವ.

 

ದೇಶ ದ್ರೋಹಿಗಳು ಹಲವಾರು ಇಹರು ಇಂದು ಇಲ್ಲೇ,

ಉಪ್ಪು ತಿಂದ ಮನೆಗೆ ಎರಡು ಬಗೆಯಲು ಸದಾ ಮುಂದು.

ಅವಳ ಕರುಣೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ ಅವರ ಸದೆಬಡಿಯಲು,

ಪ್ರಾಣ ಇಂದೇ ಮುಡಿಪು, ಅವಳ ಗೌರವ ಕಾಪಾಡಲು.

 

ಇಂದು ಇಹರು ದೇಶ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿ ಅವಳ ಕಾಯುತಾ,

ಸಮಯ ಒದಗಿ ಬರಲು ಪ್ರಾಣವನೇ ನೀಡುವರು.

ತಾಯ ಸೇವೆಗೆ ಸದಾಸಿದ್ಧ, ಹೃದಯದಲಿ ಕಾಣ್ವರೂ,

ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ, ಘರ್ಜಿಸುವರು.

ಸಂತಸದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು

ಬಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಲಿಯುತಾ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕೋಣ,

ಕೈ ಹಿಡಿದು ಗುನುಗುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡೋಣ.

ಜೀವನ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ-ನಷ್ಟಗಳು ಇದ್ದದ್ದೇ!,

ಈ ದಿನ ಎಲ್ಲವ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸಿ ನಲಿಯೋಣ.

 

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದೆ ನೂರೆಂಟು ಗಂಟು-ಮೂಟೆ,

ಯಾವುದೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಘನ ಕಸವದು.

ನೆಮ್ಮದಿಯ ಹಾಳುಮಾಡಿ, ಸಿಹಿ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸುವುದು,

ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಸಿದುಕೊಂಡು ರಕ್ತ ಹೀರುವುದು.

 

ಮನದ ಕೊಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಧ್ಯಾನದಿ ತೊಳೆಯೋಣ,

ಹೊಸದಿನ, ಹೊಸಬಗೆಯಲಿ ನಗುತಾ ನಲಿಯೋಣ,

ನವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಾಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯೋಣ,

ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳ ಸಮದಿ ಸವಿಯೋಣ.

ಮಧುರವೋ? ನೋವೋ?

ಇದೆ ಜಾಗವಲ್ಲವೇ?

ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದದ್ದು,

ಜ್ಞಾನ ತಪ್ಪಿದ್ದು,

ಮತ್ತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏಳಲಾರದೆ ಪರಿತಪಿಸಿದ್ದು,

ಇದೆ ಉದ್ಯಾನವಲ್ಲವೇ?

ನಾ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದು?

ಇಂದೇಕೆ ಮನವು ತೊಳಲುತ್ತಿದೆ,

ಸಂತಸ ಮಾಯವಾಗಿದೆ,

 ಕಾರ್ಮೋಡ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದೆ,

ಓ! ಇದೇ ಹೂವಿಗೆ ಮನ ಸೋತಿದ್ದು,

ಅದರ ಬಣ್ಣ, ಪರಿಮಳ ಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು,

ಅದರ ಹೆಸರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅಲೆಮಾರಿಯಾದೆ,

ಹುಡುಕುತ್ತಾ. ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದೆ,

ಎಲ್ಲವು ನೆನಪಾಗಿದೆ, ಮಧುರವೋ? ನೋವೋ?

ಮನದ ಪಯಣ

ಓ! ಈ ದಾರಿ ಮನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಿದೆ,

ಮುನ್ನಡೆಯುತಿರೆ ಸಂತಸ ಉಕ್ಕುವುದು,

ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಾವ ಹೊಮ್ಮುವುದು ಹೃದಯದಿ,

ಎಂದೋ ಕಂಡ ಸಂತಸ, ಪಟ್ಟ ರೀತಿ ಅನನ್ಯ,

ಏನೋ ಸೆಳೆತ, ಹಗುರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪುಳಕ,

ಪಯಣವೋ!, ಹಾರಾಟವೋ! ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಲಿತ,

ನಿನ್ನೆ ನಡೆದುಹೋದೆನೆಂಬ ಪರಿಚಯದ ಬಿಂಬ,

ಸಾಗುತ್ತಾ, ಸಾಗುತ್ತಾ ದಣಿವರಿಯದ ಪಯಣ,

ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ ಸಂತಸದ ಪಯಣ,

ಎಲ್ಲಾ ಪಯಣವೂ ಹೀಗೆ ಇರಲಿ ಮಧುರ,

ಪಯಣದ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲ, ಬೇಸರವಿಲ್ಲ,

ಸಂತಸ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ,

ಈ ದಾರಿ, ಈ ಪಯಣ ಅತಿ ಮಧುರ, ಅನಂತ.

ಗಣೇಶನ ಆಗಮನ

ಬಾ ಗಣೇಶ, ಪ್ರತಿ ವರುಷದಂತೆ

ಬಾದ್ರಪದ ಮಾಸ ಶುಕ್ಲ ಚೌತಿಯಂದು,

ನೀ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಹರಸು,

ನೀ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಗ್ಗೂಡಿಸು.

 ಅಮ್ಮನ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿ ಏಕಿಷ್ಟು ತವಕ,

ನೀ ಬರಲು ಸಂತೋಷ, ಸಡಗರ ನಮಗೆ,

ಮೂರು, ಐದು, ಏಳು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನ,

ನಮ್ಮ ಜೊತೆ  ನೀ ನೆಲೆಸಿರುವೆ ಬಂಧುವಾಗಿ.  

 

ಸಂಬಂಧಗಳ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ನೀ ಬಾ,

ನಮ್ಮ ಕಷ್ಟ ಕೋಟಲೆಗಳ ಕಳೆಯೆ ನೀ ಬಾ,

ವಿಘ್ನಗಳ ಪರಿಹರಿಸಿ ದಾರಿಯ ನೀ ತೋರು ಬಾ,

ಸಮಾಜದ ಸಾಮರಸ್ಯ ರಥವನೇರಿ ನೀ ಬಾ.

 

ಬರುವಾಗ ನೀ, ಜೊತೆ ಮಳೆಯ ಕರೆ ತಾ,

ಈ ಭುವಿಯ ತಂಪಾಗಿಸು, ಸಂತೈಸು ಬಾ,

ಹೊಸ ಯೋಚನೆಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬಾ,

ಸಾಧನೆಗೆ ಶಿಲ್ಪಿಯಾಗಿ ಮನದೊಳು ನಿಲ್ಲು ಬಾ.

ರಾತ್ರಿ ಊಟ: ಧ್ಯಾನ

ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ....

ಶಾಂತಿಯುತ ವಾತಾವರಣವಿರಲಿ, 

ಸಂಜೆ ದೇವರ ಬಳಿ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಗಿಸಿ,

ಹಿತವಾದ ಸಂಗೀತ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೇಳಲಿ, 

ಊಟದ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ವಾದ ವಿವಾದ ಬೇಡ, 

ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಧ್ಯಾನದಂತೆ 

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಗಿಯಿರಿ,

ಸದಾ ಧನಾತ್ಮಕತೆಯ ಚರ್ಚಿಸಿ, 

ತಿಂದ ಆಹಾರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮುದ ನೀಡುವುದು. 

ಪ್ರೇರಣೆ: ಅಸಿತ್ ಕುಮಾರ್ ಸನ್ಯಾಲ್

ಮೂರು ದಿನದ ಸಂತೆ

ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ,

ಸಾಧಿಸಿದೆನೆಂಬ ಹುಸಿನಗೆಯ ಭ್ರಮೆ,

ನೀಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳು,

ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟುಬಂದ ಅನೇಕ ನೆನಹುಗಳು.

 

ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ?

ಗಳಿಸಿದ್ದು ಇಷ್ಟೊಂದು ಭ್ರಮೆ,

ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನೂರರಷ್ಟು,

ಈ ಬದುಕು ಮೂರು ದಿನದ ಸಂತೆ.

 

ಆದರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಶೂನ್ಯಭಾವ,

ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯಿಲ್ಲ,

ಏಕಾಗಿ ಈ ಜೀವನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡಿದೆ,

ಏಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಾ ಬಂದೆ, ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ.

 

ನಿನ್ನೆ, ಇಂದು, ನಾಳೆ

ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದೆವು,

ಮುಂದೆ ಏನು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ,

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮಂತವರೇ, ದಾರಿ ಕಾಣದವರು.

ವಿರಾಮ

ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗು ಕಾಣದ ದರ್ಶನಗಳ ಅನಾವರಣ,

ಸಂತೋಷ ಬಿಟ್ಟು ಭ್ರಮೆಯ ಹಿಂದೆ ನಾವು,

ಕನಸ ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಜೀವನ ಸವೆಸಿದವರು,

ವಾಸ್ತವವ ಅರಿಯದೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವವರು.

 

ಅಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದೆ,

ನಡುವೆ ನರಳುವವರು ನಾವು,

ಜೀವನ, ಭ್ರಮೆಯ ನಡುವೆ ನಾವು,

ಆಯ್ಕೆ ಗೊಂದಲ ನರಕ ಯಾತನೆ.

 

ಎಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ನಡೆಯಲು ವ್ಯಾಮೋಹ,

ಎಲ್ಲವ ಇಟ್ಟು ನಡೆಯಲು ಸ್ವಾರ್ಥ,

ಎರಡೂ ಇರದೆ  ಬರಿಗೈ ದಾಸರು,

 ಸಾವು, ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ವಿರಾಮ.

ಹುಡುಕಾಟ

ನನ್ನ ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ,

ನನ್ನೊಳಗೆ, ಹೊರಗೆ,

ನಾನು ಯಾರು? ಏಕಿಲ್ಲಿ?

ಭ್ರಮೆಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿ!.

ಉದ್ದೇಶಗಳ ಮರೆತಿರುವೆ,

ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವೆ,

ನೀರ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವೆ,

ಬಂದು ಹೋಗುವ ಆಟದಲ್ಲಿ.

 

ಎಷ್ಟು ಯುಗಗಳೋ ತಿಳಿಯೆ?,

ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆದಿರುವೆ,

ಯಾರ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಕಾಯುತಿಹೆ?

ಬಲ್ಲವರಿಲ್ಲ ನಾ ಏಕಾಂಗಿ.

 

ಒಳಗೊಂದು ಆಶಾಕಿರಣ,

ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುವುದೆಂದು,

ಎಲ್ಲಿ?, ಯಾವಾಗ?

ಸಮಯವೇ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಿದೆ.