ಬೆಳಕನು ನುಂಗುತ್ತಾ,
ಕತ್ತಲೆಯು
ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿತ್ತು!,
ಕಾಡು ನಾಡೆನ್ನದೆ,
ಎಲ್ಲವ
ಬಳಸಿ ಆವರಿಸಿತ್ತು,
ಮೌನವು ಎಲ್ಲೆಡೆ
ಸಂತಸದಿ ತಾ ಮಾತನಾಡಿತ್ತು,
ಕತ್ತಲೊಳು
ಎಲ್ಲವೂ ಲಯವಾದುವು,
ಇಹ
ಪರಗಳು ಎರಡೂ ಒಂದಾದುವು,
ಮನದೊಳು
ಎದ್ದ ಭಾವದಲೆಗಳು,
ವರುಷಗಳೇ ಉರುಳುವುವು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಯದೆ, ನನ್ನ ದೇಶದ ಘನತೆ, ಗೌರವ ಎಂದೂ ಮಾಸದಿರಲಿ. ನನ್ನ ದೇಶದ ಆತ್ಮ, ಅದು ಸನಾತನ, ನಿತ್ಯ ನೂತನ, ತಾಯಿ ಭಾರತೀಯ ಹೆಮ್ಮೆ, ಘನತೆಯ ನ...
No comments:
Post a Comment