ಸಂಜೆಯ ಆಕಾಶದ ನುಡಿಗಳು

ಸೂರ್ಯನು ರೆಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿ,

ನೀಲಿ  ಬಣ್ಣದ ಮೌನ ಹರಡಿ,

ಮರೆತ ಕನಸುಗಳ ಮೋಡಗಳು,

ಸಂಜೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ತೇಲುವುವು.

 

ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ ನದಿ ರಾಗ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಾ,

ಅಲೆಮಾರಿ ಮನಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿ,

ಪ್ರತಿ ಅಲೆ ಕಥೆ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತಾ,

ಪ್ರತಿ ಮಿನುಗು ನಾಳೆಯ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಾ.

 

ನೆರಳು–ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಅಂತರಾತ್ಮ,

ಬದುಕುವ ಕಲೆಯ ಕಲಿತು,

ನಿಶ್ಶಬ್ದ ವಿರಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಕಂಡು,

ರಾತ್ರಿಯ ಲಯದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.

 

ಗೀಚಿ, ಬರೆ, ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕು,

ಶಾಯಿಯಿಂದ ಮನದ ದೀಪ ಬೆಳಗಲಿ,

ಏಕಾಂತದ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ,

ಸಮಸ್ಯೆ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾತವ ಕಾಣಲಿ.