ಅಮೃತದ ಕಡಲು

ಓ ಕರುಣಾಳು, ಕನಿಕರಿಸು
ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಂತೋಷವ ಹರಿಸು
ಸದಾ ನೋವಿನ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಮೀಯುವವರಿಗೆ
ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ಹೊನಲ ಹರಿಸು||

ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ದೀಪ
ಆರುವುದು ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಾಗ
ಬೆಳಕು ಹರಿದು ಕತ್ತಲ ಧೂಪ
ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಸಿತಾಗ||

ಮನದ ಭಯವೆಲ್ಲಾ ಕರಗಲಿ
ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ಕಡಲಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನ ಕರುಣಾಮೃತವ ಸವಿಯುವೆ
ಬದುಕಿನ ಬವಣೆಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ||

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಮೃತದ ಕಡಲಲಿ
ಎಲ್ಲಾ ನೋವ ಮರೆಯುವೆ
ಮನವ ಬಿಚ್ಚಿ, ಹೃದಯ ಹಗುರಗೊಳಿಸುವೆ
ಈ ಬದುಕ ಪುಷ್ಪವ ನಿನಗರ್ಪಿಸುವೆ||